Lightsontheway - Yoldaki Işıklar

Önce dinin genel klasik tanımını verelim.

Din; Allah tarafından, Cebrail isimli melek vasıtasıyla Peygamber(ler)e gönderilen, insanın dünya ahiret mutluluğunu esas alan, hür iradeyle tercihi ön şart yapan ilahi kanunların bütünüdür.

Daha başka ve sade tanımları şu: Seven ile sevilen,

 veren ile alan, yaratan ile yaratılan arasındaki ilişkiyi düzenleyen sistem.

Eğer, Allah, din ile yaratan ve yaratılan arasındaki ilişki şeklini belirlemeseydi, insan kendisi bir ilişki şekli belirleyecekti.

Din her insan için bir ihtiyaçtır.

Neden bir ihtiyaçtır sorusunu sorarak konuyu biraz açalım.

Normal bir insan, kendini seveni sever, kendine değer verene değer verir.

Hemen her insana en çok sevdiğiniz ve değer verdiğiniz ilk üç kişi kim dense, cevap bellidir, anne, baba, kardeş veya eş.

Aynı insana bir de şöyle sorulsa, sizi en çok seven ve değer veren kimlerdir diye sorulsa… cevap yine aynı olacak.

Her insan kendine değer vereni, en değerli şeylerini vereni sever. Bu bir yaratılış kanunudur.

Allah kimdir?

“Allah kimdir?” diye bir soru sorarsak; Allah; insana hiç kimsenin veremeyeceği değeri veren, bunu da kimsenin veremeyeceği nimetleri vererek gösterendir.

Dünya bir ambalajdır, içindeki her şey insana sunulan hediyedir.

Allah, insanın var olma ihtiyacını karşılayan, var olduğu sürece neye ihtiyacı varsa hava gibi, su gibi, güneş vs. gibi ihtiyaçlarını karşılayandır. Kısaca Allah insana sevdiklerini sevme, ihtiyaçlarını karşılama duygusu dâhil, sahip olduğu her şeyi verendir.

Var oluşa ait bu gerçeği ortaya koyduktan sonra, “insanın en çok sevdiği kim olmalıdır?” sorusunun cevabı da ortaya çıkıyor.

Allah bir din göndermeseydi, yukarıdaki var oluş gerçeğini bilen her bozulmamış vicdan ve fıtrat sahibi mutlaka şu soruyu soracaktı, “Beni bu kadar seven ve değer veren Allah’a sevgimi nasıl ifade edebilirim?"